Dagbók utanríkisráðherra frá Afríkuferð

13.4.2012

Ráðherra heimsækir skóla í Malaví
Ráðherra heimsækir skóla í Malaví
Í dagbók utanríkisráðherra er m.a. að finna lýsingu hans á aðstæðum barna í tveimur skólum í Malaví.
Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra afhenti malavískum stjórnvöldum sveitasjúkrahúsið í Apaflóa um miðjan síðasta mánuð. Fréttablaðið birti dagbókarbrot ráðherra frá þessari heimsókn um síðustu helgi. 

 

Þar segir Össur meðal annars í upphafi:

„Af öllum fátækum löndum Afríku er Malaví einna blásnauðast. Það er jafnstórt og Ísland. Allt annað er öðru vísi. 16 milljónir manna draga fram lífið á frumstæðum landbúnaði í þéttriðnu neti smáþorpa sem þekja landið. Meðalævilengd er innan við 50 ár. Barnadauði er með því hæsta sem þekkist og skólakerfið er í molum. Aðeins sex prósent þjóðarinnar hafa aðgang að rafmagni og skógarnir eyðast hratt í eldstæðum heimamanna. Nýi spítalinn er mikilvægur þáttur í margvíslegri þróunaraðstoð við Malaví. Hann er stærsta þróunarverkefni Íslendinga fyrr og síðar."

Össur lýsir á persónulegan og einlægan hátt ferðinni um Malaví, heimsóknum í þorp og á heilsugæslustöðvar þar sem íslenskt þróunarfé hefur leitt til framfara. Einn viðkomustaðurinn er sjúkrahúsið í Namkumba:
 

„Eins og aðrir sem ég hitti þennan dag er ljósmóðirin okkar barmafull af þakklæti. „Fæðingardeildin á mikinn þátt í því hvað barnadauðinn hefur minnkað. Börnin lifa hjá okkur,“ segir hún.  „Ísland hefur sett upp þrjár fæðingardeildir í héraðinu sem þjóna 130 þúsund manns. Þar hafa samtals fæðst sextán þúsund börn. Fæðingardeildin í Nankumba er frumstæð á íslenskan mælikvarða – en hún virkar. Ungu mæðurnar tvær liggja örþreyttar í rúmunum, með reifastranga sér við hlið. Ég horfi langa stund í örlítil augu sem stara glitrandi og koldökk á móti.“

Athöfninni þegar sjúkrahúsið í Monkey Bay var formlega afhent lýsir Össur m.a. með þessum orðum:

„Það er lífsreynsla að vera á afrískum útifundi. Stemningin er mögnuð. Þegar kemur að mér hendi ég náttúrulega ræðunni sem ráðuneytið skrifaði fyrir mig og andinn blæs mér heiftarlega í brjóst. Undirtektirnar eru magnaðri en ég hef áður mætt. Liðið klappar og blístrar og hrópar „Woye Iceland – Lifi Ísland.“

Dagbók úr Afríkuferð/ Fréttablaðið (PDF)